Bartłomiej Ochowski
Bartek Ochowski – Czerwonoczapki (Redcap) z Domu Mercere, stały rezydent i łącznik Zgromadzenia w Łęczycy, liczący sobie około 40 lat. Jest jedną z zaledwie dwóch osób pełniących tę funkcję w całym Trybunale Nowogrodzkim (obok Zuzanny z Wicklof). Jako mag bez Daru, Bartłomiej stanowi unikalny pomost między hermetycznym światem czarodziejów a świecką rzeczywistością trzynastowiecznej Polski. Jego przetrwanie na niebezpiecznych szlakach zależy od sprytu, żelaznej kondycji oraz zestawu magicznych przedmiotów, które na jego potrzeby stworzył Tomasz Klimowicz.
Rola/Funkcja
Bartłomiej pełni funkcję ucha i języka Łęczycy. Jest odpowiedzialny za utrzymywanie stałej łączności z Trybunałami zachodnimi i południowymi. Każdego roku przemierza szlaki prowadzące do Zgromadzeń Renu (niosąc wyzwania lub upomnienia), odwiedza Trybunał Transylwański w Karpatach, a co najmniej raz w roku udaje się do Rzymu, niosąc skargi do Magvillus lub zlecenia do rzemieślników w Verdi. W samej Łęczycy pełni rolę bufora między skonfliktowanymi magami – jest jedyną osobą, której Stanisław ufa w kwestii wieści ze świata, i jedną z niewielu, którą porywczy Ruprecht traktuje z cieniem respektu wynikającym z jego oficjalnej funkcji.
Związek ze Zgromadzeniem
Bartłomiej od początku darzy młode Zgromadzenie ze Śląska dużą sympatią, dostrzegając w nich energię, której brakuje skostniałym strukturom Łęczycy. Podczas swoich wizyt w Alba Amnis (m.in. w lipcu 1221 i lutym 1223) stał się nieocenionym doradcą Ambroża, wielokrotnie sprzedając mu informacje o nastrojach i humorach łęczyckich magów, co pozwoliło uniknąć dyplomatycznych gaf. To on pośredniczył w przekazaniu Vis dla Tomasza Klimowicza oraz dostarczył kluczową korespondencję od kanclerza Idziego. Dla mieszkańców Alba Amnis Bartłomiej to zwiastun zmian i jedyny pewny łącznik z resztą Zakonu.
Wygląd/Znaki Szczególne
Bartłomiej to mężczyzna o plebejskich rysach, wywodzący się z chłopskiego stanu, co pozwala mu niemal bez śladu wtapiać się w tłum podróżnych i wieśniaków. Jest szczupły, wręcz żylasty, o śniadej cerze zahartowanej przez wiatr i słońce. Jego najbardziej rozpoznawalnym atrybutem jest frygijska, czerwona czapka – symbol urzędu i ochrony Domu Mercere. Zawsze podróżuje z solidną, oprawioną w skórę torbą na listy, a przy pasie nosi kilka niepozornych artefaktów od Tomasza, które błyszczą cicho, gdy w pobliżu czai się magia lub zagrożenie. Pachnie kurzem gościńca, końskim potem i wysuszonym pergaminem.
Osobowość i Motywacje
Bartłomiej posiada jowialne usposobienie i cięty, plebejski humor, który nieraz służy mu za tarczę w kontaktach z pysznymi magami. Jest człowiekiem o żelaznej wytrzymałości i niezmąconym spokoju – cechach niezbędnych, by przetrwać samotne podróże przez dzikie ostępy Mitycznej Europy. Jego główną motywacją jest rzetelne wypełnianie obowiązków posłańca, co postrzega jako świętą misję podtrzymywania jedności Zakonu. Mimo braku własnej magii, Bartłomiej czuje się pełnoprawnym członkiem hermetycznej społeczności i potrafi z dużą biegłością oceniać polityczne rozgrywki, w które angażują się jego mocodawcy. Żywi głęboki szacunek do pracy rzemieślników, ale potrafi być bezlitosny w interesach, jeśli widzi w tym korzyść dla swojego Domu lub Zgromadzenia.
Przychylność
